Artroza stawów, mózgowa forma reumatyzmu, pląsawica

Artroza stawów jest chorobą przewlekłą. Jest to dolegliwość charakteryzująca się stopniowym niszczeniem chrząstki stawu. W rezultacie dochodzi do deformacji tkanki kostnej. Najczęściej artroza dotyczy stawów kolanowych i biodrowych.

Rodzaje artrozy stawów

Objawy artrozy. Najbardziej uderzającą oznaką obecności artrozy jest ból, który pojawia się podczas wysiłku lub podczas ruchu. W związku z późniejszym rozwojem choroby i zmianą jej stadiów ból można odczuwać nawet w stanie spoczynku. Z powodu zniszczenia warstwy chrząstki kości zaczynają się o siebie ocierać, przez co przy wykonywaniu nawet niewielkich obciążeń dochodzi do chrupania i klikania. Jeśli artroza pozostaje niezauważona przez długi czas i nadal postępuje, wówczas staw zaczyna się deformować. W rezultacie proces zapalny pacjenta może się pogorszyć, co doprowadzi do drętwienia koniuszków palców i zmniejszenia ich wrażliwości.

Przyczyny artrozy. Grupy ryzyka choroby

Jak już wspomniano, główny root rozwój artrozy - deformacja warstwy chrząstki między stawem, kością i tkanką. Może to wystąpić z powodu następujących czynników:

  • Różne drobne urazy stawów spowodowane upadkami itp.
  • Powtarzające się złamania.
  • Zbyt duże obciążenie stawu.
  • Predyspozycje genetyczne.
  • Często nosi buty na wysokich obcasach lub niewygodne buty.

Przyczyny artrozy

Grupa ryzyka artrozy obejmuje osoby z nadwagą; cierpiących na żylaki; muzycy fortepianowi; osoby zawodowo związane ze sportem; Pracownicy IT, pracownicy biurowi.

Terapia i zapobieganie artrozie

Najpierw musisz określić stadium choroby. Leczenie zostanie przepisane zgodnie z nim. Leczenie artrozy rozpoczyna się od wyeliminowania bólu. Wraz ze znieczuleniem przepisywane są również leki przeciwzapalne. W niektórych przypadkach leczenie jest niewystarczające, dlatego zalecany jest również kurs fizjoterapii. Kurs obejmuje masaż, który wyeliminuje bolesne odczucia, a także przywróci ruchomość dotkniętego stawu. Planują również kurs ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Z jego pomocą poprawia się stan pacjenta, a także rozwijają się mięśnie.

Podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych ustala się również prawidłowe zdenerwowanie pacjenta i powstaje chód. W okresie remisji lekarze stosują leczenie w sanatoriach. Zdarzają się przypadki, gdy wszystkie wyżej wymienione metody albo nie mogą przynieść rezultatu, albo jest za późno na ich zastosowanie. Następnie stosuje się operację. Może obejmować instalację protezy stawu. Jeśli chodzi o zapobieganie chorobie, obejmuje następujące punkty: zrównoważone odżywianie; kontrola wagi; noszenie wygodnych butów; unikanie urazów i złamań; monitorowanie obciążeń w obecności uzależnienia genetycznego.

Diagnoza artrozy

Artrozę u pacjenta można wykryć podczas badania i rozmowy z nim, a także za pomocą badań pomocniczych. To jest artroskopia, CT i MRI, ultradźwięki, prześwietlenie. W pierwszych etapach często stosuje się zdjęcie rentgenowskie i nieszkodliwą metodę ultradźwiękową. Ta ostatnia metoda pozwala wybrać dokładną metodę leczenia choroby. CT i MRI pozwalają na szersze badanie stawu. Artroskopia jest stosowana, jeśli musisz ustalić przyczyny choroby.

Artroza jest postrzegana przez wielu jako choroba, która nie jest poważna. To jednak wcale nie jest prawda. Może pogorszyć stan pacjenta i wywołać wiele niepotrzebnych problemów, takich jak zapalenie tkanek otaczających staw; ograniczenie mobilności; wspólna zmiana kształtu. Dlatego jeśli zaobserwujesz pewne objawy choroby, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Reumatyzm mózgowy

Reumatyzm mózgowy występuje zwykle u dzieci i młodzieży i jest związany przede wszystkim z uszkodzeniem naczyń mózgowych. Zwiększona przepuszczalność naczyń powoduje uszkodzenie kory, a zwłaszcza węzłów podkorowych, głównie prążkowia. Mikroskopowo na tych obszarach można wykryć zmiany zapalne i zwyrodnieniowe w postaci nacieku przestrzeni okołonaczyniowych i krwotoków punktowych, zmian zwyrodnieniowych w komórkach nerwowych, czasem zakrzepicy naczyń włosowatych, ale bez specyficznych ziarniniaków. Ziarniniaki Ashof-talalaevsky'ego zwykle występują w mięśniu sercowym.

Reumatyzm mózgowy

W łagodnych przypadkach pacjenci skarżą się na zawroty głowy, zaczerwienienie głowy. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakaźnej pląsawicy u dorosłych, niewielkiej pląsawicy u dzieci, a nawet psychozy reumatycznej. Wszystkie te choroby zwykle występują kilka lat po wystąpieniu reumatyzmu z odpowiednimi zmianami stawów lub serca, i jednocześnie pojawia się tylko pląsawica niewielka; często poprzedza go ból gardła, choroby ucha lub przynosowe jamy nosowe.

Głównym objawem pląsawicy mniejszej są mimowolne skurcze mięśni, częściej górnej połowy ciała, a następnie całych mięśni; występują drżenie mięśni i nieskoordynowane, szybkie ruchy kończyn (hiperkineza); obserwuje się mimowolne przywodzenie i odwodzenie rąk, zginanie i prostowanie palców, podnoszenie i opuszczanie ramion, zwane tańcem św. Wita.

Wszystkie te ruchy utrudniają chodzenie, mowę i przeszkadzają w jedzeniu; podczas snu skurcze ustają. Chorea może być również jednostronna (hemichorea), w wyniku jednostronnego uszkodzenia regionu prążkowia. Ponadto pacjenci mają drażliwość, niestabilność afektywną, szybką zmianę nastroju; w rzadkich przypadkach psychoza występuje z halucynacjami i złudzeniami. Badanie serca w niektórych przypadkach ujawnia obecność zapalenia mięśnia sercowego. Może wystąpić ból stawów.

Temperatura jest normalna lub lekko podwyższona. W badaniu krwi - umiarkowanej anemii, małej leukocytozy neutrofilowej, którą można zastąpić leukopenią ze względną limfocytozą, monocytozą i eozynofilią, ROE ulega nieznacznemu przyspieszeniu. Mocz - brak nieprawidłowości. Czas trwania choroby wynosi średnio 2-3 miesiące; łagodna postać małej pląsawicy znika w ciągu kilku tygodni, ciężkie mogą utrzymywać się do 6-8 miesięcy, a nawet roku; podobnie jak w przypadku reumatyzmu stawowego, mogą wystąpić nawroty choroby, zwłaszcza jeśli w organizmie występują ogniska zakaźne.

Diagnoza choroby jest trudna. Należy wziąć pod uwagę początek - częściej po bólu gardła lub innej chorobie zakaźnej, obecności zmian reumatycznych serca lub stawów, co jest stosunkowo rzadkie. W diagnostyce różnicowej należy przywołać histeryczne drgania i pląsawice, które mogą przypominać drgania mięśni w małej pląsawicy, ale dzięki wysiłkowi woli można je chwilowo stłumić, co prawie nigdy nie ma miejsca w przypadku prawdziwej pląsawicy. Prognozy dotyczące pląsawicy są dość korzystne. Dzięki szybkiemu leczeniu pacjenci wracają do zdrowia; w przypadku pląsawicy u kobiet w ciąży prognoza jest poważniejsza; w 2-4% przypadków po pląsawicy rozwija się zapalenie wsierdzia, a następnie choroba serca. Zapobieganie pląsawicy i ogólnie zmianom reumatycznym ośrodkowego układu nerwowego pokrywa się z ogólnym zapobieganie reumatyzmowi, szczególnie w dzieciństwie.

Leczenie jest zasadniczo podobne do leczenia form stawowych i sercowych, ale ze względu na znaczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego ma wiele cech. Oprócz salicylanów, pochodnych pirazolonu, terapii hormonalnej itp. Wskazane jest leczenie bromkiem sodu zgodnie z 3, 0-4, 0 g dziennie, szczególnie w połączeniu z hydratem chloralu; Możesz również przepisać lewatywę z hydratu chloralu zgodnie z 2, 0 g na 50 ml wody destylowanej.

Chorea Huntington

Obraz kliniczny pląsawicy Huntingtona składa się z jednej strony z zaburzeń ruchowych, az drugiej - różnych zmian psychicznych, które wymagają leczenia psychiatrycznego i często prowadzą do konieczności pobytu w szpitalu psychiatrycznym.

Dziedziczny charakter jest niezawodnie ustalony; dziedziczenie jest dominujące, błędny gen jest zlokalizowany w krótkim ramieniu chromosomu 4. Penetracja jest pełna, tj. Prawdopodobieństwo choroby (potencjalnej) u dzieci pacjentów wynosi 50%.

Zanik mózgowy atakuje przede wszystkim ciało ogoniaste (odpowiednio powiększenie przednich rogów komór bocznych obserwuje się na skanie tomografii komputerowej), a także skorupę i bladość (skorupa i bladość kulki jądra soczewkowego), a następnie inne części mózgu. Histologicznie określona degeneracja komórek nerwowych, zwłaszcza neostriatum ze wzrostem jąder astrocytów i wzrostem tkanki łącznej.

Na tle zmniejszenia napięcia mięśniowego pojawia się ciągły niepokój ruchowy, aż do groteskowo wyrażonych ruchów kończyn, które powstają dziwnie i postępują nietypowo; mogą być zaangażowane mięśnie twarzy i ciała, mowa nieokreślona, ​​rozmyta i niezrozumiała. Występuje również hipotoniczno-hiperkinetyczny zespół pozapiramidowy, a już na zewnątrz pacjent wygląda na chorego i wyczerpanego.

Objawy psychiczne często występują wcześniej niż neurologiczne i początkowo odpowiadają organicznym zmianom osobowości. Postęp choroby prowadzi do psycho-organicznego spadku aktywności i otępienia. Rzadziej występują psychozy z objawami depresyjnymi i paranoidalno-halucynacyjnymi.

Choroba często rozpoczyna się między 40 a latami 50, bardzo rzadko - w dzieciństwie. Początkowo występuje pobudzenie i odhamowanie popędów, zaburzenia nastroju i nieskrępowane. Choroba postępuje niekontrolowanie. Pacjent staje się coraz bardziej obłąkany, bezradny i potrzebuje opieki. Choroba ostatecznie prowadzi do śmierci.

Na początkowych etapach pląsawicy Huntingtona jest łatwo widoczna. Jeśli hiperkineza jest słabo wyrażona, wówczas są one uważane za zakłopotanie lub psychogenne zaburzenia motoryczne i są błędnie oceniane przede wszystkim dlatego, że są nasilone przez stres emocjonalny. Cechy psychiczne są początkowo uważane za „psychopatie” lub „łagodną schizofrenię”, w tym w badaniach czynów karalnych. Ale dokładna historia rodziny ostatecznie wskazuje na prawidłową diagnozę. Molekularne badania genetyczne umożliwiają także indywidualną diagnozę przedkliniczną, a nawet przedporodową.

W diagnostyce różnicowej zwraca się uwagę na zespoły hiperkinetyczne w innych formach pląsawicy (mała pląsawica, pląsawica w ciąży, zespół hiperkinetyczny w miażdżycy tętnic i zaburzeniach metabolicznych), a także późną hiperkinezę (późne dyskinezy) po długotrwałym leczeniu przeciwpsychotycznym. Nie ma terapii przyczynowej. Hiperkinezę można stłumić za pomocą leków przeciwpsychotycznych. W przeciwnym razie udziela się porad dotyczących zaburzeń psychicznych i somatycznych oraz opieki na późnym etapie.

Yarovoy Dmitry Mikhailovich Ortopedia i traumatolog z ponad 10-letnim doświadczeniem. Podczas praktyki medycznej przeprowadził ponad 800 udanych operacji.

Specjalizuje się w leczeniu patologii układu mięśniowo-szkieletowego, posiada umiejętności zawodowe w zakresie ortopedii, farmacji i traumatologii. Zapewnia opiekę w nagłych wypadkach przy urazach, diagnozuje i pomaga w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego, takich jak: zapalenie stawów, artroza, osteochondroza.

Praktykuje zachowawcze i chirurgiczne leczenie złamań kości i kończyn. Zapewnia pomoc medyczną w przypadku uszkodzenia więzadeł łąkotki lub więzadła krzyżowego.

Obzoroff
Dodaj komentarz